เมื่อสมองของสายลับถูกอัปโหลดใส่ผู้ก่อการร้าย: รีวิว ‘คนสมองเดือด’ (Criminal 2016)

ลองนึกภาพว่าคุณเป็นอาชญากรโรคจิตที่ถูกนำความทรงจำของสายลับ CIA ที่ตายแล้วมาใส่ในสมอง คุณจะกลายเป็นคนดีหรือยังคงเป็นคนเลว? นี่คือคำถามที่ ‘คนสมองเดือด’ (Criminal) ตั้งขึ้น และพาเราดำดิ่งไปกับแอ็คชั่นระทึกขวัญที่เต็มไปด้วยดาราระดับตำนานอย่าง Kevin Costner, Gary Oldman และ Tommy Lee Jones

หนังเรื่องนี้ฉายในปี 2016 ภายใต้การกำกับของ Ariel Vromen นำเสนอแนวคิดที่ทั้งน่าสนใจและชวนหัวร้อนในเวลาเดียวกัน ว่าแต่ผลลัพธ์ที่ออกมาจะน่าประทับใจแค่ไหน? ไปดูกันเลย

เนื้อเรื่องย่อ (ไม่สปอยล์ตอนจบ)

เรื่องราวเริ่มต้นที่ Bill Pope (Ryan Reynolds) สายลับ CIA ที่รู้ความลับสำคัญเกี่ยวกับผู้ก่อการร้ายที่กำลังจะวางระเบิดครั้งใหญ่ ก่อนที่เขาจะถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยม ความทรงจำและทักษะของเขากลายเป็นกุญแจสำคัญในการหยุดยั้งแผนร้าย แต่สมองของเขาถูกทำลายจนไม่สามารถดึงข้อมูลออกมาได้

ทางเลือกสุดท้ายคือการทดลองทางวิทยาศาสตร์ที่เรียกว่า ‘การถ่ายโอนความทรงจำ’ โดยนำสมองของ Pope ไปฝังไว้ใน Jerico Stewart (Kevin Costner) อาชญากรโรคจิตที่มีสมองไร้ความรู้สึกผิดชอบชั่วดี แต่กลับเป็นภาชนะที่สมบูรณ์แบบที่สุดสำหรับการทดลองนี้ ภารกิจของ Jerico คือการไขปริศนาที่ Pope ทิ้งไว้ ก่อนที่ผู้ก่อการร้ายจะลงมือ และระหว่างทางเขาต้องต่อสู้กับอัตลักษณ์ที่สับสนระหว่างคนร้ายกับคนดี

งานการแสดงและตัวละคร

Kevin Costner รับบท Jerico Stewart ได้อย่างน่ากลัวและน่าเห็นใจในเวลาเดียวกัน การแสดงของเขาถ่ายทอดความสับสนระหว่างสองบุคลิกได้ดี โดยเฉพาะฉากที่เขาพยายามควบคุมความรุนแรงภายในตัวเอง ขณะเดียวกันก็ต้องใช้ทักษะของ Pope เพื่อหาคำตอบ

Gary Oldman ในบท Quaker Wells หัวหน้า CIA ที่เครียดตลอดเวลา ก็ไม่ทำให้ผิดหวัง แม้บทจะไม่โดดเด่นเท่าที่ควร แต่เขาก็เติมเต็มความกดดันให้หนังได้ดี Tommy Lee Jones รับบท Dr. Franks นักวิทยาศาสตร์ผู้คิดค้นกระบวนการถ่ายโอนความทรงจำ ซึ่งแม้จะดูแข็งๆ แต่ก็มีเสน่ห์ในแบบของเขา

ส่วน Gal Gadot ที่รับบท Jill Pope ภรรยาของ Bill Pope ก็ทำหน้าที่ได้ดีในบทที่ค่อนข้างจำกัด แต่ก็เป็นตัวเชื่อมทางอารมณ์ที่สำคัญ Ryan Reynolds ปรากฏตัวเพียงช่วงสั้นๆ แต่ก็ทิ้งความประทับใจไว้ไม่น้อย

งานกำกับ ภาพ และดนตรี

ผู้กำกับ Ariel Vromen ทำหนังออกมาได้ค่อนข้างตรงไปตรงมา เน้นความตื่นเต้นและแอ็คชั่นมากกว่าการสำรวจประเด็นทางวิทยาศาสตร์หรือจิตวิทยาอย่างลึกซึ้ง ภาพยนตร์มีฉากแอ็คชั่นที่รวดเร็วและรุนแรงตามสไตล์หนังบู๊ โดยเฉพาะฉากที่ Jerico ใช้ทักษะการต่อสู้ของ Pope เพื่อจัดการศัตรู

ด้านภาพ ถ่ายทำได้สวยงามในบางฉาก โดยเฉพาะฉากในลอนดอนที่ให้อารมณ์ดาร์กและหม่นหมองเข้ากับเนื้อเรื่อง ดนตรีประกอบโดย Brian Tyler และ Keith Power ช่วยเสริมบรรยากาศได้ดี แต่ก็ไม่ได้โดดเด่นจนน่าจดจำ

บทวิเคราะห์จากกองบรรณาธิการ

ประเด็นที่น่าสนใจที่สุดของหนังคือการตั้งคำถามเกี่ยวกับอัตลักษณ์ของมนุษย์: ถ้าความทรงจำของคนหนึ่งถูกย้ายไปอยู่อีกคนหนึ่ง คนนั้นจะยังเป็นตัวเองอยู่หรือเปล่า? และถ้าความทรงจำนั้นมีทั้งความดีและความชั่ว ตัวตนใหม่จะเลือกทางไหน? หนังพยายามจะพูดถึงเรื่องนี้ แต่กลับถูกกลบด้วยฉากบู๊และพล็อตเรื่องที่ค่อนข้างซ้ำซาก

จุดอ่อนสำคัญคือการดำเนินเรื่องที่คาดเดาได้และตัวร้ายที่ไร้มิติ ทำให้อารมณ์ร่วมของผู้ชมลดลง ขณะเดียวกันแนวคิดวิทยาศาสตร์สมองก็ถูกใช้เป็นเพียงเครื่องมือเดินเรื่อง ไม่ได้ถูกขยายความให้สมจริงหรือน่าเชื่อถือเท่าที่ควร

อย่างไรก็ตาม การแสดงของ Costner และเคมีระหว่างนักแสดงรุ่นใหญ่ทำให้หนังยังคงดูสนุกในแบบของมัน หากคุณเป็นแฟนหนังแอ็คชั่นสายลับที่ไม่ได้คาดหวังอะไรลึกซึ้ง ‘คนสมองเดือด’ ก็เป็นตัวเลือกที่ใช้ฆ่าเวลาได้ไม่เลว

สรุป

‘คนสมองเดือด’ เป็นหนังบู๊ไซไฟที่ได้นักแสดงระดับตำนานมาร่วมงาน แต่กลับถูกจำกัดด้วยบทที่เรียบง่ายและพล็อตที่คาดเดาได้ เหมาะสำหรับแฟนหนังแอ็คชั่นที่ต้องการดู Kevin Costner และ Gary Oldman เล่นด้วยกัน โดยไม่คาดหวังอะไรซับซ้อนนัก